Birdybear vliegt opnieuw boven Groenland. Vorig jaar op weg naar Vancouver, nu richting San Francisco. Het is nu 13:24, ruim 3 uur na ons iets vertraagde vertrek. Dat was te danken aan die ene passagier, die niet kwam opdagen aan de gate, voor deze volgeboekte boeing 747- 400. Zijn of haar bagage moest dus weer van boord en dat kost tijd, zo’n 15 minuten. Onze verwachte vliegtijd is vandaag ruim 10 uur en onze ETA is 11:34 AM. Nog 7 uur vliegen voordat we in San Francisco zullen arriveren. Hier boven het immens omvangrijke en nu zonovergoten Groenland genieten we spectaculaire uitzichten op die witte wereld. Heel dichtbij en toch tien kilometer en 364 meter onder ons. We hebben geenzins spijt dat we onszelf deze reis hebben getracteerd op luxe lange benen plaatsen. Direkt voor ons hebben we 2 meter ruimte en kunnen dus de benen strekken en van tijd tot tijd wat staan. De afgelopen 2 uur zijn gevuld met de maaltijd, de drankjes en de film Nova Zembla, eenzelfde wit decor als onder ons, heel toepasselijk.

Vandaag vroeg uit de veren. Vijf kwartier onderweg van Friesland naar Schiphol. De afgifte van de auto bij de valetparking loopt als altijd gesmeerd. Voor iedereen aan te raden, om de kosten hoef je het niet te laten! Geen check-in want dat heeft gisterenavond al electronisch plaatsgevonden. Dus alleen de bagage drop. Binnen enkele minuten staan we bij de douane en gezien onze hoge mate van betrouwbaarheid schieten we er doorheen. Dubbele espresso om de stoelgang nog een laatste boost te geven. Na deze zin is het 07:34 uur. Gezien de omvang van de blauwe vogel zal het boarden vroeg beginnen. Boarding time: 08:30 uur en gepland vertrek om 09:50 uur. Vanaf hier zo’n 8 minuten naar de gate, uiteraard gerekend zonder het sanitair relaxen. Over ruim 2 uur gaat Birdybear de lucht in voor een nieuwe ontdekkingsreis. U.S.A, here we come voor onze Best of the West tour. Als alles volgens planning verloopt zijn we begin van deze middag in ons hotel in San Francisco. Welliswaar ongeveer 11 uur vliegen maar met -9 uur tijdverschil verdienen we dat bijna geheel terug. See you later, maybe from the U.S.A.

Waarom dan zo bizar? Omdat we zojuist werden geinformeerd dat mijn oom, haar zoon, Hans van Wielink is overleden en dat zijn afscheid aanstaande dinsdag zal plaatsvinden. 2 familieleden in een week is niet te bevatten en plaatst het geplande vertrek naar de USA in een geheel ander perspectief.  Ineens realiseren we ons dat mijn andere oom, Ron van Wielink, nu in de korte periode van 5 jaar afscheid heeft moeten nemen van 2 veel te vroeg overleden zussen en broer en, welliswaar op zeer hoge leeftijd, zijn moeder. Dat is pas echt BIZAR en veroorzaakt een gevoel dat ons heel veel koude rillingen geeft en niet of nauwelijks in woorden is uit te drukken. We spreken helaas uit ervaring omdat we mijn moeder en de vader van Ingeborg in de korte periode van ruim 2 weken hebben verloren, inmiddels alweer 5 jaar terug. Vanuit dit blog heel veel sterkte voor alle betrokkenen! Ook al zijn we er fysiek straks niet bij, in gedachten staan we zij aan zij. Maandag en dinsdag aanstaande 2 memorabele dagen op zo’n 9000 kilometer afstand. Hoe we dat straks gaan ervaren is nu nog een vraagteken. We hopen dat de mooie herinneringen ook deze dagen de overhand zullen hebben, voor iedereen die dit zo raakt.

De andere realiteit is dat onze koffers en golfbagage inmiddels gepakt en wel gereed staan voor ons aanstaande vertrek. Morgen nog de finish dag op kantoor en de werkzaamheden in en rond huis. Vrijdagochtend vroeg uit de veren om tijdig in te checken. Een hele rare gedachte gegeven de omstandigheden…

Vandaag een test om te zien of we deze zomer de blogs ook offline kunnen voorbereiden op de Ipad. Word Press heeft hiervoor een app ontwikkeld. Het kostte wat tijd om uit te vinden dat er een vinkje in het instellingen menu aangezet diende te worden alvorens inlog via de app mogelijk bleek. Op het moment dat dit test artikel wordt geschreven moet er nog uitgezocht worden of het toevoegen van foto en/of video via de Ipad ook mogelijk is.